Voor mijn dochter ben ik op zoek naar een goede app om meters te maken met het notenlezen voor Cello. Ze speelt iets meer dan 1,5 jaar. Haar cellospel overstijgt haar vaardigheid in het notenlezen zo enorm dat dit haar echt begint tegen te werken. Technisch zou ze bijvoorbeeld stukken uit Suzuki deel 6 kunnen spelen, maar haar vaardigheid qua notenlezen blijft daar ver bij achter, tenzij er vingerzettingen boven de noten staan, dan komt ze een heel eind, al helemaal al ze weet hoe het moet klinken. De docent worstelt hier wat mee, ze laat mijn dochter naast uitdagende stukken die haar motiveren ook simpele lijnen spelen waarbij ze echt moet lezen en wat voor mijn dochter geen bekende melodieën zijn. We bedachten beide dat oefenen via een app wellicht ook kan helpen. Het liefst zou ik iets hebben waar ze de noot op de balk getoond krijgt, aan moet geven hoe de noot heet (daar moet ze altijd echt over nadenken en doortellen vanaf de open snaar) en welke vingerzetting erbij hoort op de cello. Vooral dat laatste kan ik lastig vinden. Heeft een van jullie tips?
Als kind had ik ook moeite met stukken die ik moest leren spelen van alleen bladmuziek. Tegenwoordig is er voldoende te vinden op internet. Dan heb je een idee waar je naartoe kan werken. Daarnaast zou ik zeggen veel repeteren. Wat niet leuk is, maar er zal wel wat in het geheugen beklijven. Voorbeelden helpen echt als je tellen, noten lezen en/of de melodie vorm wil geven. De vingerzettingen liggen niet altijd vast. Bij sommige stukken wordt zelfs van de bron van de docent de vingersetting overgedragen op de volgende generatie.
Hier https://www.8notes.com/school/theory/note_trainer.asp zou ze noten kunnen trainen. Je hoeft hier geen abonnement op te nemen. Hooguit voor extra faciliteiten als opslag van scores goede antwoorden. Je kunt er ook de tenorsleutel en de G-sleutel oefenen (relevant voor cellisten) en voor altviolisten is er ook oefenmateriaal. Inderdaad, het is een kwestie van veel oefenen vanwege het 'automatiseren' en dat is niet het meest leuke. Wél weer leuk is als je het eenmaal onder de knie hebt!
Dank beide! Ik ga kijken naar de link en inmiddels heeft ze van de docent een boekje meegekregen met simpele oefeningen waar ze gewoon elke dag 2 of 3 van moet doen. Dat ze (op alle vlakken) erg gewend is dat dingen best wel vanzelf gaan maakt het niet makkelijker. Als ze het niet gelijk ziet dan roept ze vrij snel dat ze het niet kan. Ze moet echt leren dat je soms even de rust moet nemen en het gewoon moet proberen, vaker dan 1 keer
Ja, dat is precies het probleem van veel kinderen die op school makkelijk en snel leren! Dat ze nu dus moeite moet doen, is een waardevolle ervaring die haar verderop in haar opleiding alleen maar verder helpt. Tenminste, als ze nu accepteert dat ze moeite moet doen. Dat ze zich de tijd moet gunnen en dat dat normaal is bij het leren van iets dat niet zomaar aangewaaid komt. Dat dit dus niet makkelijk gaat, is juist een mooi moment om te leren leren. Ze heeft je morele steun hier hard bij nodig!!! Helpen accepteren dat ze hier nu moeite voor moet doen. Dat leren vooraf gaat aan kunnen. De 'ellende' bij noten leren lezen is dat ze dat lezen ook vooral ook moet automatiseren. En aan automatiseren hebben dit soort kinderen vaak een grondige hekel, maar kunnen automatiseren is wel heel belangrijk en niet alleen bij het van bladmuziek kunnen spelen. Dus als ze deze uitdaging met jouw steun aangaat en wint, dan heeft ze ook nog wat meer meegekregen dan alleen deze vaardigheid!
Het notenschrift voor cello staat bij mijn weten geschreven in de F-sleutel. Dat is dezelfde sleutel als voor orgel en piano en soortgelijke toetsinstrumenten, die dan meestal door de linkerhand bediend wordt. Nu kan het zijn dat bij de heel hoge posities in het cellospel de sleutel wordt 'opgehoogd' naar de G-sleutel om onoverzichtelijk notenschrift te voorkomen. Bedoel je dat?
Ja, zodra je met (veel) hulplijntjes te maken gaat krijgen, omdat je met de cello hoge tonen gaat spelen, ga je te maken krijgen met de tenorsleutel. Voor de nog hogere tonen wordt het de G-sleutel. Noten lezen met al die sleutels kun je dus oefenen met het programma van 8notes.com.
Een vingerzetting oefenen bij verschillende noten wordt denk ik lastig omdat er zoveel verschillende mogelijkheden zijn om dezelfde noot te spelen op verschillende snaren (in verschillende posities). Mijn ervaring met cello (ik heb een cellospelend kind) is dat op cello meestal direct in verschillende posities gespeeld wordt (positie 1 en 4 vaak vanaf het begin), anders dan bij viool waarbij je heel lang in de 1e positie blijft spelen. Dit heeft uiteraard ook te maken met de grotere afstanden, waardoor schuiven met de vinger zoals op (alt)viool niet lukt. Notennamen oefenen kan uiteraard met een app, maar dan heb je nog steeds geen vingerpositie(s). Ik denk zelf dat dit toch een kwestie is van veel prima vista spelen en het kan ook helpen om muziek te spelen met wat onlogischer loopjes (modernere muziek wil hierbij nog weleens helpen, die ligt wat minder logisch in het gehoor). Ik ken Suzuki 6 niet, maar ik ga er vanuit dat de stukken daarin al het spelen in meerdere posities vereisen. Als dat het geval is kan ze de prima vista loopjes ook in andere posities spelen, waarbij vooral het inzicht belangrijk is dat het goed om de positie op de snaar en niet zozeer om de vingerzetting.
Nog een tip: vind de juiste afstand tot de bladmuziek; zorg dat het licht van achteren komt, maar dat je niet zelf in het licht staat. (als je een spiegel op de muziekstandaard zet, moet de lamp in beeld zijn voor de speler) en of de leesafstand goed is voor het kind, en de brilsterkte klopt. Een van mijn leerlingen dacht altijd dat hij slecht van blad kon lezen, totdat we er samen in de les achter kwamen dat hij een andere sterkte bril nodig had, en nu blijkt hij ineens prima van blad te kunnen lezen.
Wat Marcelita zegt is helemaal waar. Onze jongste is alleen vrij hardnekkig helaas. Die kan dingen altijd gewoon ineens en ook heel snel. Zo kon ze toen ze drie was ineens lezen, ogenschijnlijk uit het niets (waarschijnlijk door met ons mee te kijken als we voorlazen). Ze is met 5 jaar begonnen met viool en via piano bij de cello uitgekomen. We zijn dus inmiddels bijna 7 jaar bezig met leren dat sommige dingen niet vanzelf gaan, maar de weerstand blijft onverminderd groot helaas… Bij de oudste is het wat dat betreft beter gelukt. Waarschijnlijk heeft haar eerdere ervaring met een strijkinstrument haar enorm geholpen met het cello oppakken. Het spelen gaat haar heel gemakkelijk af. Prima vista spelen lukt wel, zolang het niet al te moeilijk is en ze weet hoe de melodie klinkt. Dat zag ik toen ze kerstliedjes wilde spelen samen met de oudste. Als ze de begeleiding moest spelen dan moest ze echt even puzzelen vaak en als dat naar haar idee te moeizaam ging dan wilde ze het niet meer spelen en wilde ze een ander liedje (met een nog gemakkelijkere partij). Terwijl ze de melodie partij zo speelt. Dan kan ze varen op haar gehoor en weet ze de noten feilloos te vinden. Ik heb een boekje gekregen van de cellojuf met simpele loopjes, maar soms lastige ritmes. Ik denk dat we dat maar eens gaan combineren met noten trainen en dan eens kijken waar we komen.
