Zoekresultaten

(Bericht verplaatst naar 'Tinnitus en overgevoelig gehoor').

@Katjekaj het ziet er prachtig uit zo (foto bij #12). Lijkt me geweldig er op te spelen!

Bij foto in #27: Ik keek bij mijn cello met het blote oog eens heel dichtbij; dan groeit mijn indruk: de foto vertekent het beeld.

Nog even doorgezocht en ik vond op deze pagina 'snaaranalyse': https://www.snaarwijzer.nl/optuigen.php

In de wereld van internationale dans (voorheen volksdans) worden wel zulke violisten gezien. Als je zo’n muzikant eens vraagt of er iemand in zijn/haar netwerk is ……., je weet maar nooit. Zo ook in de wereld van Blue Grass.

Daar ben ik het mee eens; omdat Passione darm versterkt met kunststof en de a- en d- snaar metaalkern hebben schat ik Passione in tussen Larsen en darmsnaren. Meer dan inschatting is het niet, want ik heb Passione niet zelf uitgeprobeerd.

Bij de drie reacties over de kam: ja, ook als eenvoudig amateur herken ik ‘te diep’ en ‘te dik boven ..’. Idd: voor zover de foto geen vertekend beeld geeft en ik vermoed dat dat wel het geval is.

Nog een suggestie: Omdat ie Bie op viool Pirastro Olive gewend is kan ik me bij overstap naar cello voorstellen: Pirastro Passione. (Zie voor info bertboonviolons, snaarwijzer.nl, pirastro.com, en meer).

Naast alle interessante reacties pak ik even de startvraag terug. Mijn favoriet, die ook op veel cello's kansrijk is (om daar vanuit desgewenst weer verder te specificeren): Larsen Original Medium. Zeer homogeen, eenheid over de snaren heen, van krachtig tot mild, rond. Zit eerder aan de wat...

Met de opmerkingen over pizzicato werd er mijns inziens voortgeborduurd op dit soort klankeffecten. Maar terug luisterend, 2.39 m. in #34, denk ik ook te horen wat Frits beschrijft. Dezelfde cellist speelde in Podium Klassiek (NPO2 zondag) enkele regels Bach (sarabande 3e suite); daar viel die...

Ja, dat speelt ook. Een mooi resonerende pizzicato is vaak in gebruik, maar ook een techniek waar de snaar bewust tegen de toest ‘knalt’.

(vervolg op #72). Vind hier ook Bach-suite 3, Sarabande van suite 5 en 1 deel viool partita 2 op cello, door Pieter Wispelwey: https://oslmusic.org/bach_posts/pieter-wispelwey-performs-cello-suite-no-3-bwv-1009/

Wispelwey speelt Bach thuis. Ter inspiratie:

Ja, dat is wel een aspect om op te letten. Mijns inziens: de balans zoeken tussen wat echt nodig is om met plezier te kunnen blijven spelen en tegelijk het dempen en gehoor beschermen niet te overdrijven.

Ja, die ken ik. Ik heb er vele uren naar gekeken; geweldig!

Bij #10: ai, met grote waardering voor de cellist en inspirator klinkt dit niet fijn, hoewel ik het te zwaar wil maken op basis van die ene zin. Leuk dat je veel gevolgd hebt van Elisabeth @RolandS .

Vrijwel alle lessen/repetities ben ik er spelend bij geweest dit seizoen; gelukt! Het was geweldig; leerzaam en vreugdevol. En heftig tegelijk: het piepende na-effect. De balans gaat gemaakt worden, om te bekijken hoe een vervolg kan lukken. Eerder had ik het verlies van samenspel al vrijwel...

Ik zag de prachtige finale.

Brunello is te zien en te horen tijdens Cello Biennale Amsterdam (Okt.'22) en in een ander programma daarna van Muziekgebouw.

Zoals ik het begrepen heb heeft de violiste allerlei dempers, te gebruiken op de gewone viool, een elctrische viool en een speciaal gebouwde viool zonder klankast. Daarnaast went het publiek (bij milde streek en sordines) al snel aan het lagere volume; ietsje harder wordt vervolgens ervaren als ff.