Hubertus Bogaers
♫ ♪
da's vast één plaatje...
Bouw eigen cellokoffer (Huub B.)
- Topic starter Hubertus Bogaers
- Startdatum
Hubertus Bogaers
♫ ♪
Hubertus Bogaers
♫ ♪
Het onderwerp is "bouw eigen cellokoffer" dus het lijkt me toepasselijk? Vooral omdat ik wat wellicht bruikbare tips wil plaatsen.
Wat achtergrondinformatie: mijn koffer is gebouwd in samenwerking met een kennis waarvan ik alleen weet dat hij Janus heet gebouwd. Dat was meer dan dertig jaar geleden, ik het de koffer toen geruild tegen een luit, die al aan de wilgen had gehangen. Hij wist met triplex te werken en dat te buigen en zo. Het asymmetrische ontwerp is van mij: hij gaf me de keuze uit een "cellokoffervorming" ontwerp met twee scharnieren, of een taps toelopend meer hoekig ontwerp met een pianoscharnier, wat veel mee stevigheid gaf maar er als een doodskist uitzag. Dus toen ben ik wat gaan denken en voor een combinatie gegaan: pianoscharnier en de andere kant gebogen. Hij heeft het ontwerp verder uitgewerkt, na wat aanpassingen en overleg uitgevoerd in triplex dat gebogen is, met constructielijm in elkaar gezet. Daarna is het afgewerkt met ebbenkleurige houtbeits. De afwerking van de binnenkant met isolerend materiaal en de strijkstokhouders heb ik er zelf ingemaakt.
Toen ik de koffer een keer bij me had bij een les bij Frances Marie Uitti was ze perplex, vond de koffer geweldig en vond dat de maker moest exposeren...
Het is niet bijzonder licht, een doos van triplex is nu eenmaal best zwaar vergeleken met polyester
Er zijn aspecten kanten aan het ontwerp die wellicht interessant zijn:
- een rechte kant met een pianoscharnier is veel sterker dan een ontwerp dat gebogen is met twee scharnieren waar toch veel kracht op komt. Pianoscharnieren zijn redelijk licht, niet duur en sterk. Omdat het scharnier aan de buitenkant zit, moet je wel even bedenken hoe je het bedekt of afwerkt.
- het binnenwerk is heel licht en goed isolerend. Isolerend noppenfolie is heel gemakkelijk te verwerken met bv siliconenkit; en heel duurzaam, veel soorten schuim gaan na een aantal jaren verkruimelen. Verder is het heel goedkoop, Koffers hebben nogal eens het nadeel vergeleken met goede hoezen dat het instrument erin te snel afkoelt en opwarmt. Omdat het dun is, hoef je geen rekening te houden met een dikke laag schuim tussen cello en koffer bij het ontwerpen van de koffer. Natuurlijk kun je de koffer heel goed pas maken voor de cello door plaatselijk dikker schuim onder de noppenfolie te monteren.
Wat achtergrondinformatie: mijn koffer is gebouwd in samenwerking met een kennis waarvan ik alleen weet dat hij Janus heet gebouwd. Dat was meer dan dertig jaar geleden, ik het de koffer toen geruild tegen een luit, die al aan de wilgen had gehangen. Hij wist met triplex te werken en dat te buigen en zo. Het asymmetrische ontwerp is van mij: hij gaf me de keuze uit een "cellokoffervorming" ontwerp met twee scharnieren, of een taps toelopend meer hoekig ontwerp met een pianoscharnier, wat veel mee stevigheid gaf maar er als een doodskist uitzag. Dus toen ben ik wat gaan denken en voor een combinatie gegaan: pianoscharnier en de andere kant gebogen. Hij heeft het ontwerp verder uitgewerkt, na wat aanpassingen en overleg uitgevoerd in triplex dat gebogen is, met constructielijm in elkaar gezet. Daarna is het afgewerkt met ebbenkleurige houtbeits. De afwerking van de binnenkant met isolerend materiaal en de strijkstokhouders heb ik er zelf ingemaakt.
Toen ik de koffer een keer bij me had bij een les bij Frances Marie Uitti was ze perplex, vond de koffer geweldig en vond dat de maker moest exposeren...
Het is niet bijzonder licht, een doos van triplex is nu eenmaal best zwaar vergeleken met polyester
Er zijn aspecten kanten aan het ontwerp die wellicht interessant zijn:
- een rechte kant met een pianoscharnier is veel sterker dan een ontwerp dat gebogen is met twee scharnieren waar toch veel kracht op komt. Pianoscharnieren zijn redelijk licht, niet duur en sterk. Omdat het scharnier aan de buitenkant zit, moet je wel even bedenken hoe je het bedekt of afwerkt.
- het binnenwerk is heel licht en goed isolerend. Isolerend noppenfolie is heel gemakkelijk te verwerken met bv siliconenkit; en heel duurzaam, veel soorten schuim gaan na een aantal jaren verkruimelen. Verder is het heel goedkoop, Koffers hebben nogal eens het nadeel vergeleken met goede hoezen dat het instrument erin te snel afkoelt en opwarmt. Omdat het dun is, hoef je geen rekening te houden met een dikke laag schuim tussen cello en koffer bij het ontwerpen van de koffer. Natuurlijk kun je de koffer heel goed pas maken voor de cello door plaatselijk dikker schuim onder de noppenfolie te monteren.
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
"Mooi" is een heel persoonlijke beleving. Omdat ik gewend ben aan de stijl van High-tech lichtgewicht cellokoffers waarvan ik er in het verleden vele heb verkocht, vind ik het ontwerp van Huub eigenlijk niet zo mooi en ik denk dat het ding inderdaad bovenmatig zwaar is: niet iets dat je even op je rug meeneemt op de fiets. Ik heb daarentegen respect voor elke kofferbouwer, omdat ik weet dat het een lastige opgave is om een "werkende" koffer te bouwen.
Ik zie helemaal geen wieltjes aan de koffer, maar misschien is dat niet te zien vanaf de foto?
Of is het de bedoeling dat de koffer op de rug gedragen wordt?
Wat is het gewicht van deze koffer?
Of is het de bedoeling dat de koffer op de rug gedragen wordt?
Wat is het gewicht van deze koffer?
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
Wieltjes onder een cellokoffer (het is bekend dat ook fabrikanten en importeurs dat zeggen over de Nederlandse omstandigheden) zijn hier te Lande sterk af te raden, tenzij de cellist enkel vertoeft op Schiphol buiten het verbouwingsseizoen, op het linoleum van de HEMA, of in een ander gebouw met een zuiver vlakke vloer. Wieltjes op het Nederlandse hotsebotsplaveisel van stoepen en straten is vragen om problemen -en ze bijna altijd ook krijgen!
Weg met die wieltjes dus (en wie ze nog onder zijn cellokoffer heeft: demonteren of afplakken!)
Weg met die wieltjes dus (en wie ze nog onder zijn cellokoffer heeft: demonteren of afplakken!)
Maar er zijn ook uitvoeringen waarbij schokken die ontstaan door oneffenheden in het wegdek c.q. vloer, worden opgevangen door de gepolsterde zwevende ophanging. GEWA voert in haar assortiment ook cellokoffers met twee geïntegreerde wielen zoals het type IDEA FUTURA ROLLY. Als dat heel kwetsbaar zou zijn in het verplaatsen van het instrument zou dat type niet worden aangeboden.
Anderzijds voert GEWA volledig draagbare systemen zonder wieltjes bij de exemplaren die de €2000,= te boven gaan. Dat zijn de carbon-types: heel licht maar peperduur.
Als je bij zelfbouw het systeem zwevend kunt maken zou dat toch aanzienlijk bijdragen in het absorberen van de schokken.
Anderzijds voert GEWA volledig draagbare systemen zonder wieltjes bij de exemplaren die de €2000,= te boven gaan. Dat zijn de carbon-types: heel licht maar peperduur.
Als je bij zelfbouw het systeem zwevend kunt maken zou dat toch aanzienlijk bijdragen in het absorberen van de schokken.
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
De harde realiteit leert anders!
Hubertus Bogaers
♫ ♪
De koffer heeft één leren handvat, geen wieltjes en geen draagbanden. Vroeger nam ik 'm zonder problemen mee op de fiets, gewoon een schokdempend kussen op de bagagedrager, en vasthouden, en bij iedere grote oneffenheid even optillen...
Ik ben inderdaad geen fan van wieltjes. De kans dat ze kaport gaan, of erger, dat er iets lostrilt aan de cello of zelfs zou gaan scheuren is niet denkbeeldig.