Ook deze dag zat vol inspiratie, bron van nieuwe ideeën en inzichten en helemaal al vol aan muziek!
We hadden vandaag workshops en op alle mogelijke pauzemomenten speelden er muziekgroepen. Net als gisteren, waar Starkids (25 zeer jonge zangers en instrumentalisten,leeftijd 7 +, van het Kunstbedrijf Arnhem en dans- en muziekschool El Ele hebben zich verenigd in een muziekproject: Reis om de Wereld. Jong geleerd!) en het WereldvrouwenKoor bijvoorbeeld optraden tijdens de lunchpauze.
Vandaag speelden tijdens de lunch twee improvisatoren: pianist Michiel Braam en de Hongaarse violist en trompettist Férenc Kovacs schitterend; een duet van zeldzame klasse!
Voor strijkers had Anneke Frankenberg de boodschap dat vooral de strijkstok het werk moet doen. Je kunt je helemaal gek maken over de vinger die net niet op de goede plek de snaar raakte, maar met een goed muzikaal gehoor trekt dat probleem wel bij. Met een goede strijktechniek kun je er toch wat moois van maken.
Dit is heel kort geformuleerd waar het op neer komt, maar voor de nuances kun je beter naar haar workshops gaan die ze af en toe bijvoorbeeld voor de vereniging huismuziek geeft. Of naar het volgende Charivarifestival, waarvan we hopen dat het ervan gaat komen!
Verder werden we meer en meer vertrouwd met allerlei technieken om de ritmische basis van zigeunermuziek of een tango of milonga goed neer te zetten. Timing, precies op tijd de ritmes neerzetten.
Bij de workshop Presentatie naar publiek ging het nu over de communicatie binnen een ensemble en hoe dat over komt op publiek. Deze workshop werd gegeven door een ervaren 'oude rot' op het gebied van dans en drama.
Hoe start je samen de muziek zonder dirigent ( niet: één-twee-drie-beginnenmaar)? Hoe geeft je elkaar de ruimte, zodat er een goede balans tussen de instrumentgroepen en bijvoorbeeld zang komt?
Al die communicatie is interessant en spannend voor publiek. Men wil drama zien. Een perfect riedeltje zonder onderlinge communicatie komt op het publiek zielloos over, eveneens iets gespeeld waar geen emotie uit blijkt.
Er waren nog veel meer workshops, maar dan wordt deze post zo lang en bovendien is alles na te zoeken
(en ik kon niet overal tegelijk zijn).
Naar het publiek toe is de manier waarop je erbij zit al communicatie. Zoek uit hoe je er op z'n voordeligst bij zit.
Praat op jezelf in dat je iets moois gaat brengen en dat het een fijn concert wordt, want dat straal je ook uit.
Die uitstraling helpt je ook over de fouten/missers heen te komen. Alles wat je speelt, hoort erbij (hoeveel van het publiek herkennen de fouten echt als je er vrolijk op doorspeelt?).
We zijn vooral bezig geweest met het aspect onderlinge communicatie en afstemming en hebben gemerkt wat dat met ons musiceren deed.
In de namiddag traden de Argentijnse tweelingzussen Caronni op. Dit was hun eerste optreden in Nederland. Ze wisten de zaal te boeien en mee te nemen en het applaus was zo groot, dat er een toegift kwam. Bij de CD-verkoop in de pauze liep het storm en ze signeerden hun handen ongeveer lam. Daarna was het tijd voor het Carlama Orkestar, een Nederlands-Hongaars-Servisch-Poolse sax-‘n-drums collectief. De concertzaal was weer veranderd in een danszaal met zitgelegenheid verder achterin. 't Was net als gisteren met de Kalman BCG Band overigens, voor mij tenminste, wél het moment oorbescherming te gebruiken.
Daarma was er nog een afterparty met de Méra Gipsy Band (Hongaars) in café Mahler (van Musis Sacrum), waar gedanst kon worden op het strijktrio+zang van deze band, genoten van een hapje en/of een drankje en waar het festivalgebeuren langzamerhand kon worden losgelaten.
.
.