Hoeveel posities op de cello?

Discussie in 'Cello' gestart door marloes s, 17 mrt 2019 om 11:25.

  1. marloes s

    marloes s ♫ ♪

    Lid geworden:
    16 mei 2014
    Berichten:
    1.778
    Ik vraag mij al een poosje af hoeveel posities de cello heeft, en daarbij bedoel ik het totaal aantal posities.:rolleyes:
    Zelf heb ik een overzicht tot en met de 7e positie, maar ik vraag mij af of er niet meer posities zijn.
    Raar genoeg kan ik hier nergens info over vinden.
    Kan iemand mij helpen?
    En een plaatje met de posities na de 7e positie zou helemaal geweldig zijn:)
     
  2. Hopf

    Hopf ♫ ♪

    Lid geworden:
    10 okt 2005
    Berichten:
    854
    Marlous,

    Zoals ik in een andere reactie al aangaf zijn posities gekoppeld aan een opvolgende toon. Het zijn niet meer dan technische indicaties waar je (ongeveer) op de toets bent aanbeland. Of waar je heen moet. Er is geen sprake van een natuurwetenschappelijk onderbouwd aantal posities. Je nummert maar door :confused: En of je nou onderaan de toets in de negentiende of de tweeëntwintigste positie bent aanbeland, doet er niet toe. Waar het uiteindelijk om gaat is dat je met een juiste vingerzetting de juiste noten speelt.

    De indeling in posities is met name in het begin mogelijk wel zinvol met betrekking tot het onder de knie krijgen van positiewisselingen. Maar niet meer dan dat. En hoe betrekkelijk ook. Want spelend in hogere posities kom je er vaak achter dat de bewerker vaak met vingers 'schuift' (teruggetrokken eerste vinger/gestrekte pink). En in welke positie zit je dan eigenlijk?

    Of nog betrekkelijker. Niccolo Paganini leed (vermoedelijk) aan het syndroom van Ehlers-Danlos. Ik ben ook al geen arts, maar de essentie van dit syndroom bij Paganini komt er op neer dat sprake is van zeer flexibele vingers en onstabiele gewrichten. Dat leidde vervolgens tot een wat afwijkende wijze van spelen zonder sprake was van veel positiewisseling, want de vingers deden het werk. En, blijkens afbeeldingen van Paganini, bleef zijn linkerduim gewoon, zij het extreem gestrekt, in een soort eerste positie stand staan. De enige violist van wie ik weet dat hij deze techniek ook benutte was, in de vorige eeuw, de Franse violist René Benedetti. Sommige van zijn leerlingen aan het Parijse 'Conservatoire' huldigden de opvatting dat hun leraar zelfs te lui was om van positie te wisselen :mad:
     

Deel Deze Pagina