Dit bericht kwam ik tegen. Je moet zo af en toe gewoon eens een rommelmarkt afstruinen en als je geluk hebt vind je iets fraais. Veel succes! Het kán dus wel!
Je moet ook een beetje geluk hebben: Guadagnini voor € 50,=
- Topic starter Oosterhof Vioolbouw
- Startdatum
Misschien dat er nóg een mooie viool ergens gevonden is op een rommelmarkt?luthier zei:hehe ik wilde het net gaan plaatsen
Ik zag vanavond in HvNL (Hart van Nederland) een stukje over deze viool: zie filmpje vanaf 16:00 minuten: http://www.hartvannederland.nl/archief/2012/late-editie-van-3-januari-2012/
Ik vond die Tata Mirando wel erg irritant. Hij zegt eerst dat de viool hem wel voorkwam als iets bijzonders, vervolgens vraagt hij wat het moet kosten. Dat blijkt € 50,= te zijn en wil dan afdingen met in zijn achterhoofd het idee dat dit wel eens een goed instrument zou kunnen zijn. Er valt niets af te dingen, zo blijkt. Dan wordt hem nog een tas aangereikt die er ook bij hoort. In die tas zit dan een certificaat die de echtheid van de viool, zijnde een echte Guadagnini, moet bevestigen.
In het filmfragment zegt Tata, dat hij de viool zélf wel opknapt, maar zal laten lakken door een Italiaanse vioolbouwer. Daarna moet de viool worden bespeeld door zijn (schoon)zoon?
Toen ik dat had gezien dacht ik: wie zegt mij dat het certificaat bij die viool hoort?
Wie zegt mij dat Tata voldoende expert is en met zekerheid kan zeggen dat het een authentieke Guadagnini is? Als ik zo’n instrument zou hebben gekocht zou ik naar een expert gaan of meerdere, om bevestiging te krijgen van het vermoeden.
Ik heb zo mijn twijfels. Twijfels die ik mede kreeg toen ik de f-gaten zag. Het zou wel eens een kopie kunnen zijn, althans dat is mijn inschatting. Wat vinden jullie?
Frits
Ik vond die Tata Mirando wel erg irritant. Hij zegt eerst dat de viool hem wel voorkwam als iets bijzonders, vervolgens vraagt hij wat het moet kosten. Dat blijkt € 50,= te zijn en wil dan afdingen met in zijn achterhoofd het idee dat dit wel eens een goed instrument zou kunnen zijn. Er valt niets af te dingen, zo blijkt. Dan wordt hem nog een tas aangereikt die er ook bij hoort. In die tas zit dan een certificaat die de echtheid van de viool, zijnde een echte Guadagnini, moet bevestigen.
In het filmfragment zegt Tata, dat hij de viool zélf wel opknapt, maar zal laten lakken door een Italiaanse vioolbouwer. Daarna moet de viool worden bespeeld door zijn (schoon)zoon?
Toen ik dat had gezien dacht ik: wie zegt mij dat het certificaat bij die viool hoort?
Wie zegt mij dat Tata voldoende expert is en met zekerheid kan zeggen dat het een authentieke Guadagnini is? Als ik zo’n instrument zou hebben gekocht zou ik naar een expert gaan of meerdere, om bevestiging te krijgen van het vermoeden.
Ik heb zo mijn twijfels. Twijfels die ik mede kreeg toen ik de f-gaten zag. Het zou wel eens een kopie kunnen zijn, althans dat is mijn inschatting. Wat vinden jullie?
Frits
Geert
Geert
Ja het blijft een opmerkelijk verhaal. Maar zonder rapport van een expert weet je inderdaad eigenlijk nog niets. En als de viool echt blijkt dan is bovendien een deskundige restauratie op z'n plaats.
Hierbij een foto van "Il Soldato" ook een viool van G Guadagnini verkocht voor $136,879 in 2002. Giuseppe was een zoon van de bekende GB Guadagnini (één van de beste bouwers ooit)
A good Italian violin by Giuseppe Guadagnini ("Il Soldato"), labelled Giuseppe Guadagnino figlio di Giovanni Battista, Fece in Como nella Contrada di Porta Sala 178*, the two-piece back of narrow curl ascending slightly from left to right, the ribs and head similar, the table of medium to narrow grain in the centre opening out towards the flanks, the varnish of a golden-brown colour, the length of back 14in. (356mm)
Hierbij een foto van "Il Soldato" ook een viool van G Guadagnini verkocht voor $136,879 in 2002. Giuseppe was een zoon van de bekende GB Guadagnini (één van de beste bouwers ooit)
A good Italian violin by Giuseppe Guadagnini ("Il Soldato"), labelled Giuseppe Guadagnino figlio di Giovanni Battista, Fece in Como nella Contrada di Porta Sala 178*, the two-piece back of narrow curl ascending slightly from left to right, the ribs and head similar, the table of medium to narrow grain in the centre opening out towards the flanks, the varnish of a golden-brown colour, the length of back 14in. (356mm)
liuwe
liuwe van der meer
De foto in de reactie van Geert (#6) heeft een behoorlijke resolutie; als je het certificaat van echtheid eruit vergroot, dan zie je een datum die volgens mij of 1946 of 1948 is. Ik moet wel toegeven dat het ook 1942 kan zijn. Eugen Gärtner zelf stierf in 1944, als het certificaat de datum 1942 heeft, kan hij het zelf hebben afgegeven, maar in het geval 1946/1948 als datum staat aangegeven, dan moet een opvolger van Gärtner het certificaat hebben opgesteld. De handtekening in Duits schrift lijkt niet erg op Eugen Gärtner.
Als in het certificaat sprake is van een Guiseppe Guadagnini uit 1801, dan moet er in de viool zelf ook een etiket zitten met de naam Guiseppe Guadagnini en het jaartal 1801, de heer Gärtner, hoe deskundig ook, kon aan een etiketloos instrument echt niet zien uit welk jaar de viool stamt. De heer Miranda rept niet over het etiket; waarom niet? Als speurder op rommelmarkten kijkt hij toch éérst in de viool om het etiket te bekijken, als dat er in zit? Ik denk dat elke vioolliefhebber bij een instrument op een rommelmarkt eerst in de viool kijkt! Dat verhaal over de tas met bladmuziek, waar dan in een stuk van Paganini dat certificaat van echtheid blijkt te zitten, doet wat merkwaardig aan, alsof hij op dat moment nog niet wist dat het een Guadagnini was.
Zo te zien is de viool niet verhalst. Op andere foto's op internet zijn de krullen van Guiseppe Guadagnini's violen altijd op een nieuwe hals bevestigd. Als de viool origineel is, zal hij, gezien het bouwjaar, zeker verhalst moeten zijn.
Op internet vond ik nog een Guadagnini uit 1801, die is in 2009 geveild voor $ 37,500, terwijl hij werd geschat op $ 24.000/$35.000. Waar de heer Miranda dan een bedrag wegtovert van € 100.000,- is me een raadsel.
http://www.christies.com/LotFinder/lot_details.aspx?intObjectID=5185608
Kortom, een leuk verhaal, je komt nog eens in het nieuws en het wachten is nu op de "restauratie" (overlakken in Italië!!) en het klinkende resultaat. En natuurlijk op de veiling bij Sotheby.
Maar ik vermoed dat de gestorven echtgenoot van die arme weduwe op de rommelmarkt van Den Bosch zijn echte Guadagnini al lang had verkocht en gewoon niet meer wist waar hij dat verdomde certificaat had gelaten, immers, Paganini speelde hij al járen niet meer.. :/
Als in het certificaat sprake is van een Guiseppe Guadagnini uit 1801, dan moet er in de viool zelf ook een etiket zitten met de naam Guiseppe Guadagnini en het jaartal 1801, de heer Gärtner, hoe deskundig ook, kon aan een etiketloos instrument echt niet zien uit welk jaar de viool stamt. De heer Miranda rept niet over het etiket; waarom niet? Als speurder op rommelmarkten kijkt hij toch éérst in de viool om het etiket te bekijken, als dat er in zit? Ik denk dat elke vioolliefhebber bij een instrument op een rommelmarkt eerst in de viool kijkt! Dat verhaal over de tas met bladmuziek, waar dan in een stuk van Paganini dat certificaat van echtheid blijkt te zitten, doet wat merkwaardig aan, alsof hij op dat moment nog niet wist dat het een Guadagnini was.
Zo te zien is de viool niet verhalst. Op andere foto's op internet zijn de krullen van Guiseppe Guadagnini's violen altijd op een nieuwe hals bevestigd. Als de viool origineel is, zal hij, gezien het bouwjaar, zeker verhalst moeten zijn.
Op internet vond ik nog een Guadagnini uit 1801, die is in 2009 geveild voor $ 37,500, terwijl hij werd geschat op $ 24.000/$35.000. Waar de heer Miranda dan een bedrag wegtovert van € 100.000,- is me een raadsel.
http://www.christies.com/LotFinder/lot_details.aspx?intObjectID=5185608
Kortom, een leuk verhaal, je komt nog eens in het nieuws en het wachten is nu op de "restauratie" (overlakken in Italië!!) en het klinkende resultaat. En natuurlijk op de veiling bij Sotheby.
Maar ik vermoed dat de gestorven echtgenoot van die arme weduwe op de rommelmarkt van Den Bosch zijn echte Guadagnini al lang had verkocht en gewoon niet meer wist waar hij dat verdomde certificaat had gelaten, immers, Paganini speelde hij al járen niet meer.. :/
BertBoonVioolbouw
|♫♫|♫♫|♫♫|
En gezien dit artikel
http://www.webwinkelweblog.nl/algemeen/paypal-laat-dure-viool-vernietigen.html
kan de heer Mirando ook maar beter het zekere voor het onzekere nemen en zich niet via PayPal laten betalen!
http://www.webwinkelweblog.nl/algemeen/paypal-laat-dure-viool-vernietigen.html
kan de heer Mirando ook maar beter het zekere voor het onzekere nemen en zich niet via PayPal laten betalen!
Aai dat doet pijn. Geld weg en viool weg.... heb zelf ook een dispuut gehad met een koper die houtworm schade niet had vermeld in de viool en krijg van paypal m'n geld terug maar mocht de viool houdenBertBoonVioolbouw zei:
Over de viool van tata, ik trek mijn twijfels bij de viool, zeker omdat ik Tata persoonlijk ken en nogal kan overdrijven over waardes van instrumenten...
remi
♫ ♪
Filmpje: http://www.eenvandaag.nl/binnenland/39498/viool_op_rommelmarkt_van_anderhalve_ton
even op fullschreen bekijken en de vorm van de viool vergelijken met een echte G. Guadagnini.
Sleutelkast nooit verbust, hals niet vervangen (en toch geen barok instrument.)
Neppert, niet alleen de viool maar ook de man.
Remi
even op fullschreen bekijken en de vorm van de viool vergelijken met een echte G. Guadagnini.
Sleutelkast nooit verbust, hals niet vervangen (en toch geen barok instrument.)
Neppert, niet alleen de viool maar ook de man.
Remi
liuwe
liuwe van der meer
Je conclusie over de man durf ik niet te onderschrijven, maar als je de beelden van beide filmpjes combineert, dan krijg je een wat merkwaardige indruk. In Hart van Nederland wordt gezegd dat Mirando probeert af te dingen, in het éénvandaag-filmpje wordt niet afgedongen. De beelden in beide filmpjes zijn scherp genoeg om in elk geval de krul en hals goed te kunnen bekijken. Inderdaad, nooit verbust, nooit verhalst, krul aan de onderkant beschadigd en niet geweldig van vorm en als je de randen van de f-gaten bekijkt: ruw, slecht afgewerkt. In geen van beide filmpjes wordt verwezen naar een etiket en dat zal er toch in moeten zitten, anders kan het instrument niet op 1801 worden geschat. Vermoedelijk hebben de Mirando's te weinig werk en is dit een mooie manier om het publiek er weer aan te herinneren dat de familie nog bestaat.
Ik heb het fragment van Een Vandaag ook gezien en merkte nu ook enige verschillen op waar het gaat om het afdingen. Nu zegt Tata, dat hij niet af wilde dingen maar slechts noemde dat er in de betreffende viool een paar scheuren zaten, waarop de verkopende partij zei niets van de prijs af te willen doen. Een klein verschil t.o.v. het verhaal van HvNL eergisteren.
Vreemd blijft dat de man het instrument niet wil verkopen en het ook niet heeft over een nadere bevestiging van echtheid door andere experts anders dan hijzelf. Als ik het goed gehoord heb, wil hij de reparaties ook zelf uitvoeren. Ik weet niet hoe goed hij daarin is, maar bij zo'n kostbaar instrument? Dan is het al gauw restauratie en dat is heel wat anders. De man is in eerste plaats toch violist?
Ik denk met Remi dat het instrument een neppert is!
De man is overigens wél echt!
Vreemd blijft dat de man het instrument niet wil verkopen en het ook niet heeft over een nadere bevestiging van echtheid door andere experts anders dan hijzelf. Als ik het goed gehoord heb, wil hij de reparaties ook zelf uitvoeren. Ik weet niet hoe goed hij daarin is, maar bij zo'n kostbaar instrument? Dan is het al gauw restauratie en dat is heel wat anders. De man is in eerste plaats toch violist?
Ik denk met Remi dat het instrument een neppert is!
De man is overigens wél echt!
De viool is zo nep als de tanden van Tata.. vandaag nog met een vioolhandelaar over gehad en die zei tevens dat het een neppert is. En de reden waarom hij er niet mee gaat naar kenners is omdat hij die (naar eigen zeggen) niet vertrouwd, geen verstand er van hebben, slecht werk leveren. Maar volgens mij komt het door de ruzie met Stam.
Ik kan een heel boekje open doen over de familie Weiss, ze noemen zich Mirando maar hebben er geen drol mee te maken (enkel aangetrouwd)
Ik kan een heel boekje open doen over de familie Weiss, ze noemen zich Mirando maar hebben er geen drol mee te maken (enkel aangetrouwd)
Oosterhof Vioolbouw zei:Ik denk met Remi dat het instrument een neppert is!
De man is overigens wél echt!
Maar je zegt zelf:liuwe zei:Dan moet ik toch wel eerst het certificaat zien!
Daar heb je je certificaat!Liuwe zei:
Liuwe,
jammer dat ik dat niet meteen door had!
Misschien is dan een geboortebewijs voldoende?
Mijn reactie sloeg eigenlijk op de bewering van Remi die de echtheid van de heer Tata Mirando in twijfel trekt.
Eigenlijk werkt zo'n geboortebewijs precies eender als zo'n certificaat van echtheid van een viool. Hoewel sommige instanties meteen aannemen dat je dezelfde persoon bent wanneer je met een geboortebewijs aankomt zetten, bewijst dat niet dat je de persoon bent die daar op staat aangegeven. Dan kun je met een paspoort mét foto weer een heel eind verder komen natuurlijk, maar ja, bij een pas geborene gaat dat dan weer niet.
Vandaar ook mijn eerdere opmerking in post#7:
Frits
jammer dat ik dat niet meteen door had!
Misschien is dan een geboortebewijs voldoende?
Mijn reactie sloeg eigenlijk op de bewering van Remi die de echtheid van de heer Tata Mirando in twijfel trekt.
Eigenlijk werkt zo'n geboortebewijs precies eender als zo'n certificaat van echtheid van een viool. Hoewel sommige instanties meteen aannemen dat je dezelfde persoon bent wanneer je met een geboortebewijs aankomt zetten, bewijst dat niet dat je de persoon bent die daar op staat aangegeven. Dan kun je met een paspoort mét foto weer een heel eind verder komen natuurlijk, maar ja, bij een pas geborene gaat dat dan weer niet.
Vandaar ook mijn eerdere opmerking in post#7:
in combinatie met de reactie van deano (post#18):Oosterhof Vioolbouw zei:
komt het er dan op neer, dat alleen een certificaat geen betekenis heeft.deano zei:
Frits