Moderne versus oude instrumenten

M.

M.
Je hoort heel vaak de term "oud" of "modern" instrument. Maar wanneer is een instrument oud of modern? Bijvoorbeeld na 50, 75 of 100 jaar? Of nog langer? Of als de bouwer overleden is? Speelt de wijze van bouwen hier nog een rol in? Stel je maakt een exacte kopie van een Stradivarius, is het dan een oud of een modern instrument? Is er iemand die mij hier een antwoord op kan geven?
 
Een modern instrument: zoals het heden ten dage wordt bespeeld. Een "oud" instrument: zoals het in de dagen van Stradivari werd gebouwd: iets andere halsverbinding, andere halshoek, kortere en lagere basbalk, bespannen met darm, geen toevoegingen als kinhouders, fijnstemmers etc.
Maar dat is na een kleinigheid aan zoekwerk ook allemaal in extenso te vinden in de Bieb en op het net.
 
Ik begrijp wat Bert wil zeggen, echter in de dagelijkse taal noemt men een viool van 100 jaar ook oud. Als je in een advertentie leest:

Te koop: Moderne viool uit 1720 en een oude viool uit 1900 en een moderne uit 1900 plus een oude viool uit 2010

Dan, tja dan denk ik. 🤔
 
Mijn "oud" stond daarom tussen aanhalingstekens. Een modern instrument kan best oud zijn. In advertenties op MP zie je ook wel violen van het merk Parrot uit de Peoples Republic of China geproduceerd in de strafkampen van Mao Zedong, aangeprezen als oud, zeker gezien de laag stof die er op zit van het decennia aan de muur hangen, want er op spelen was onmogelijk. De leeftijd zegt daarom weinig. Taalgebruik van leken is nu eenmaal iets anders dan het mogelijk iets preciezere jargon uit de strijkinstrumentenbranche.
En dan: een goede spiksplinternieuwe exacte kopie van een Stradivari zoals de meester hem toen maakte zou niet misstaan in een barokensemble, terwijl een 100 jaar oude kopie van een gemoderniseerde Stradivari (er zijn feitelijk al lang geen Stradivari instrumenten in originele "oude" staat meer) nog steeds een modern instrument is en blijft en prima bruikbaar in de orkestpraktijk tot op zeker niveau.
 
Terug
Naar boven