Normaal val ik niet zo gauw over één letter, maar de combinatie Pergolesi - D flat major (oftewel Des groot) deed me de wenkbrauwen fronsen; in zijn tijd (1e helft 18e eeuw) een zeer ongebruikelijke toonsoort (net als andere toonsoorten met meer dan 4 voortekens), en al helemaal voor een vioolconcert; het is geen toeval dat zoveel vioolconcerten in een voor het instrument gunstige toonsoort staan; heel veel in D-groot (of d -klein , meestal eindigend in D- groot), A/a, E/e, G,g; bij deze toonsoorten heb je het meeste voordeel van mee-resonerende losse snaren, hetgeen klank/ helderheid ten goede komt, zeker waar één viool het tegen een heel orkest dient op te nemen. Je zou voor de 'grap' 's Brahms concert in Des moeten laten spelen... afgezien van de vraag of het technisch haalbaar is (denk het niet...) zal het stuk beduidend donkerder en minder helder klinken.
