Cellosnaren (1)

Jammer alleen dat Pirastro de Aricore voor cello uit het assortiment heeft gehaald! Magnacore (staalkern) mag je sowieso niet vergelijken met Aricore (Polyethyleen-kunststofkern)
 
BertBoonVioolbouw zei:
Jammer alleen dat Pirastro de Aricore voor cello uit het assortiment heeft gehaald! Magnacore (staalkern) mag je sowieso niet vergelijken met Aricore (Polyethyleen-kunststofkern)
Klik om te vergroten...

Nee, gelijk heb je, ze zijn niet te vergelijken. Maar ik ben er ook niet echt op uit ze te vergelijken, maar meer om te ontdekken wat er nog meer op mijn cello aardig klinkt.
Sinds waneer is Aricore voor cello dan uit het assortiment gehaald?
 
Dank voor de tip! Ik las inderdaad ook al dat je @IdB al waarschuwde, omdat dit ook bij vioolsnaren speelt.
Ik moet even gaan overwegen of ik de aricore set ga completeren. Tenslotte blijft dit toch van de categorie "avontuurtjes" en als ik zeker wil weten dat ik een deugdelijk klinkende set op mijn cello heb, moet ik voor de gewone larsen medium gaan. Niks avontuur, maar gewoon degelijk.
 
De 'inburgering' van de aricore A-snaar is eigenlijk gewoon mislukt. Het is alleen net niet zo dat ik het er gillend vanaf heb gehaald, maar dat gaat binnenkort wel gebeuren. Dan gaat er gewoon een larsen medium op.
Gewoon weer naar de degelijke zekerheid. Ik ga er geen hele set aricore op zetten om uit te proberen, ik ben nu even experimenteer-moe. Effe bijkomen met de degelijke zekerheid!:)
 
Dat kan ik me voorstellen. Voor mij gold ook dat na wat jaren experimenteren ik daarmee stopte. Een heel enkele keer nog. Of een ander type bestellen als er toch een nieuwe snaar nodig is. 'Moe van .. ' en terug naar een prachtige betrouwbare set, dat herken ik.
Wel levert een periode experimenteren veel inzicht op over materialen, verschillen enz.., en over hoe je eigen cello reageert op een en ander.
 
Ik heb hier eerder een post aan gewijd en daarbij het merendeel van de uit de handel genomen snaren en snaartypen genoemd. Vioolsnaren van Synoxa en Aricore waren daar meen ik niet in vermeld. het gaat hier dan ook over cellosnaren. De site van Pirastro is een goede en volledige bron voor wat deze fabrikant allemaal levert. Veel leveranciers bieden niet het gehele en complete gamma aan, maar wie een exotische variant zoekt kan die doorgaans wel laten bestellen is mijn ervaring.
 
Maar ik zag bij een andere 'snarenboer' dat die nog Synoxa en Aricore voor Cello op voorraad heeft.
Als de voorraad niet wordt aangevuld of kan worden aangevuld, houdt het een keer op.
 
De liefhebber van Aricore zou dan geleidelijk door moeten met iets wat er heel dicht bij zit.
Obligato, ook kunstofkern is toch wel heel anders dan Aricore.
Misschien kan Pro Arte voldoen?
 
Pirastro is niet open over de samenstelling van het synthetische kernmateriaal. Pirastro noemt de Obligato 'Brilliant' en dat klinkt mij te 'blikkerig' in de oren. Dat is ook het verschil tussen Aricore (warme klank) en Synoxa (brillianter).
 
Pro Arté (let op het accent dat die Amerikanen heel fantasievol gebruiken) heeft een nylonkern. Aricore heeft (had) een kern van polyethyleen. Ik ken de overwegingen van Pirastro om de cellosnaren van het type Aricore uit te faseren niet, al vermoed ik dat die voornamelijk van commerciële aard zijn. Nylon (en kunststof in het algemeen) heeft het sowieso op cellosnarengebied moeilijk als kernmateriaal, gezien de overwegende voorkeur voor staalvarianten bij cellisten. Blijft voor cello over: Dominant van Thomastik, Pro Arté van d'Addario, en de kunststofsnaren van Warchal, al heb ik daar zelf nog geen ervaringen van gehoord.
 
Een heel goed alternatief zijn snaren met een getwijnde kern, dus geen massief stalen kern, maar een kabel van in elkaar gedraaide dunne staaldraden. Ik ben van Dominant overgestapt op d`Addario Helicore, en ben nu "Pyramid UltraFlex Nickel Flat Wire Wound" aan het gebruiken (helaas niet meer verkrijgbaar, buitenkansje op marktplaats) en ben erg tevreden. Is veel langer houdbaar dan de kunststof kern snaren, maar heeft de wat harde en directe klant van massieve-kern snaren minder. Ook een wat lichtere, dus lage spanning snaar. Voordeel: de meeste wolven lijken verdwenen te zijn. Licht nadeel: wellicht iets minder maximaal volume.

Daarnaast ook eens Dogal Verde aan het proberen, stalen snaren met een bronzen omwikkeling, claimen dat het op darm zou lijken, ben heel tevreden over mijn C en G snaar, mooi zingend en diep. En dat voor een setje van €45!
 
Hubertus Bogaers zei:
Een heel goed alternatief zijn snaren met een getwijnde kern, dus geen massief stalen kern, maar een kabel van in elkaar gedraaide dunne staaldraden. Ik ben van Dominant overgestapt op d`Addario Helicore, en ben nu "Pyramid UltraFlex Nickel Flat Wire Wound" aan het gebruiken (helaas niet meer verkrijgbaar, buitenkansje op marktplaats) en ben erg tevreden. Is veel langer houdbaar dan de kunststof kern snaren, maar heeft de wat harde en directe klant van massieve-kern snaren minder. Ook een wat lichtere, dus lage spanning snaar. Voordeel: de meeste wolven lijken verdwenen te zijn. Licht nadeel: wellicht iets minder maximaal volume.

Daarnaast ook eens Dogal Verde aan het proberen, stalen snaren met een bronzen omwikkeling, claimen dat het op darm zou lijken, ben heel tevreden over mijn C en G snaar, mooi zingend en diep. En dat voor een setje van €45!
Klik om te vergroten...

Interessant! Maar wat voor type cello heb jij? Van zichzelf uit heel helder, of is het er één die juist snaren nodig heeft om er een heldere toon uit te trekken? Altijd lastig om celli goed te typeren, want er is zoveel meer over te zeggen dan deze banale (en misschien niet heel goede typering).
Uit wat @JanHut over zijn cello schreef over hoe die reageert op nader genoemde snaren, heb ik op kunnen maken dat mijn cello behoorlijk overéénkomt (gezien de reacties van mijn cello op een bepaald type snaar van Larsen).

"Later als ik groot (uitgerust) ben" :D;) ga ik weer eens experimenteren.
 
Hubertus Bogaers zei:
Een heel goed alternatief zijn snaren met een getwijnde kern, dus geen massief stalen kern, maar een kabel van in elkaar gedraaide dunne staaldraden. .............
Klik om te vergroten...
Voor cello's waar die kabelkern / wire core niet goed werkt (soms pakt het te helder, metalig, keihard uit) kan een G- en C-snaar met massief staalkern en wolfram omwikkeling goed werken.

Bij Kaplan geldt dat voor de G en bij Larsen Original of Soloist voor G- en C-snaar (en bij Helicore misschien ook wel).

Door het zware van wolfram wordt het dan een relatief dunne snaar met niet al te hoge spanning.
 
Hubertus Bogaers zei:
Een heel goed alternatief zijn snaren met een getwijnde kern, dus geen massief stalen kern, maar een kabel van in elkaar gedraaide dunne staaldraden.
Klik om te vergroten...
De getwijnde snaarkern is een op speciale manier in elkaar gedraaide vorm die lijkt op de DNA-structuur, namelijk de dubbele alpha-helix. Dat is ook de reden dat de snaar Helicore heet. Of er in de Helicore snaarkern ook gecrosslinkte bruggen aanwezig zijn zoals bij DNA weet ik niet, dat zou het wel heel bijzonder maken.

DNA-helix.jpg​
 
Inloggen of registreren om te reageren.
Terug
Naar boven