Tobias †
|♫♫|♫
Het geheim van Stradivarius.
Ik ga jullie een geheim vertellen het geheim van Stradivarius, het is niet de uitwerking van zijn geheim, maar het basisprincipe ervan.
Er is al veel onzin verteld over een eventueel geheim van deze vioolbouwer, het zou de lak zijn, of een speciale bewerking van het hout, of hij zou zijn violen gemaakt hebben van hout van bomen die er nu niet meer zijn. Maar niemand heeft ooit kunnen achterhalen wat zijn werkelijke geheim was. Sommigen beweren dat hij helemaal geen geheim had, maar gewoon een geniale bouwer was, die met allerlei factoren rekening hield en daarmee tot een bijna volmaakt instrument kwam.
Nu vragen de lezers zich natuurlijk af, hoe kwam jij achter het geheim van Stradivarius, heb je het ontdekt in oude archieven of geschriften, of ben je er zelf achter gekomen, door proeven of onderzoekingen te doen. Ik kan alleen dit zeggen, hoe ik erachter ben gekomen dat is het enige geheim wat ik niet vertel, dat blijft dus mijn geheim, maar het geheim van Stradivarius zal ik onthullen.
Stradivarius nu was erachter gekomen dat instrumenten die geheel symmetrisch waren soms slechter klonken dan instrumenten die dat niet waren. Op dit idee borduurde hij voort, en na lange onderzoekingen begreep hij dat deze asymmetrische benadering van het instrument, gebonden was aan wetten. Dus zo maar slordig een beetje scheef een viool in elkaar flansen bracht niet meteen een viool voort met een briljante klank.
Hij bracht deze asymmetrie dan ook weloverwogen aan. Het ene hield met het andere samen, de F gaten werden bijvoorbeeld iets scheef gemaakt, bijna niet zichtbaar voor het blote oog en de zangbalk er niet geheel recht ingezet. Ja hij ging zelfs zo ver om ook de inleg aan de ene zijde van het blad bijna onwaarneembaar iets te laten verschillen wat afstand betreft van de andere zijde, dit deed hij bij alle onderdelen van de viool. Dit verklaard ook het feit dat zijn omgebouwde violen nog wel heel goed klinken, maar dat de enkele violen van zijn hand die niet zijn omgebouwd werkelijk een briljante klank hebben. Weliswaar zijn deze niet omgebouwde violen niet meer geschikt voor de eisen die tegenwoordig aan violen gesteld worden, vooral wat betreft het volume ervan.
Zo simpel is dus het geheim van Stradivarius "asymmetrie" en als je het niet geloofd, dan vertel ik het aan een ander.
Tobias.
Ik schreef dit verhaal, naar aanleiding van het volgende artikel in de Volkskrant.
Het geheim van de unieke klank van de violen van meesters als Antonio Stadivari en Gionvanni Battista Guadagnini ligt mogelijk in kleine imperfecties in de instrumenten. Dat schrijft de Britse krant The Sunday Telegraph die enkele instrumenten kon onderzoeken op microscopisch niveau.
2 december 2012, 18:06 - Bron: The Sunday Telegraph
Nu is er dus een nieuwe theorie. Franco Zanini, een fysicus uit Trieste, onderzocht een viool van Guadagnini uit 1753 voor het eerst op het meest microscopisch mogelijke niveau. Via een kleinere versie van een deeltjesversneller kon de wetenschapper het hout onder de vernislaag bestuderen, aldus The Sunday Telegraph.
'We hebben vastgesteld dat er verschillende kleine asymmetrieën waren. In principe is daar geen reden voor, maar mogelijk werden die imperfecties gecreëerd om de onaangename klank van symmetrische instrumenten weg te werken', vertelt Zanini.
De onderzochte viool van Guadagnini vertoonde onder meer modificaties aan de f-gaten (klankgaten in de vorm van een kleine f) die onzichtbaar waren voor het blote oog. De man hoopt nu de violen van Stradivari te onderzoeken om zijn theorie te bevestigen.
Ik ga jullie een geheim vertellen het geheim van Stradivarius, het is niet de uitwerking van zijn geheim, maar het basisprincipe ervan.
Er is al veel onzin verteld over een eventueel geheim van deze vioolbouwer, het zou de lak zijn, of een speciale bewerking van het hout, of hij zou zijn violen gemaakt hebben van hout van bomen die er nu niet meer zijn. Maar niemand heeft ooit kunnen achterhalen wat zijn werkelijke geheim was. Sommigen beweren dat hij helemaal geen geheim had, maar gewoon een geniale bouwer was, die met allerlei factoren rekening hield en daarmee tot een bijna volmaakt instrument kwam.
Nu vragen de lezers zich natuurlijk af, hoe kwam jij achter het geheim van Stradivarius, heb je het ontdekt in oude archieven of geschriften, of ben je er zelf achter gekomen, door proeven of onderzoekingen te doen. Ik kan alleen dit zeggen, hoe ik erachter ben gekomen dat is het enige geheim wat ik niet vertel, dat blijft dus mijn geheim, maar het geheim van Stradivarius zal ik onthullen.
Stradivarius nu was erachter gekomen dat instrumenten die geheel symmetrisch waren soms slechter klonken dan instrumenten die dat niet waren. Op dit idee borduurde hij voort, en na lange onderzoekingen begreep hij dat deze asymmetrische benadering van het instrument, gebonden was aan wetten. Dus zo maar slordig een beetje scheef een viool in elkaar flansen bracht niet meteen een viool voort met een briljante klank.
Hij bracht deze asymmetrie dan ook weloverwogen aan. Het ene hield met het andere samen, de F gaten werden bijvoorbeeld iets scheef gemaakt, bijna niet zichtbaar voor het blote oog en de zangbalk er niet geheel recht ingezet. Ja hij ging zelfs zo ver om ook de inleg aan de ene zijde van het blad bijna onwaarneembaar iets te laten verschillen wat afstand betreft van de andere zijde, dit deed hij bij alle onderdelen van de viool. Dit verklaard ook het feit dat zijn omgebouwde violen nog wel heel goed klinken, maar dat de enkele violen van zijn hand die niet zijn omgebouwd werkelijk een briljante klank hebben. Weliswaar zijn deze niet omgebouwde violen niet meer geschikt voor de eisen die tegenwoordig aan violen gesteld worden, vooral wat betreft het volume ervan.
Zo simpel is dus het geheim van Stradivarius "asymmetrie" en als je het niet geloofd, dan vertel ik het aan een ander.
Tobias.
Ik schreef dit verhaal, naar aanleiding van het volgende artikel in de Volkskrant.
Het geheim van de unieke klank van de violen van meesters als Antonio Stadivari en Gionvanni Battista Guadagnini ligt mogelijk in kleine imperfecties in de instrumenten. Dat schrijft de Britse krant The Sunday Telegraph die enkele instrumenten kon onderzoeken op microscopisch niveau.
2 december 2012, 18:06 - Bron: The Sunday Telegraph
Nu is er dus een nieuwe theorie. Franco Zanini, een fysicus uit Trieste, onderzocht een viool van Guadagnini uit 1753 voor het eerst op het meest microscopisch mogelijke niveau. Via een kleinere versie van een deeltjesversneller kon de wetenschapper het hout onder de vernislaag bestuderen, aldus The Sunday Telegraph.
'We hebben vastgesteld dat er verschillende kleine asymmetrieën waren. In principe is daar geen reden voor, maar mogelijk werden die imperfecties gecreëerd om de onaangename klank van symmetrische instrumenten weg te werken', vertelt Zanini.
De onderzochte viool van Guadagnini vertoonde onder meer modificaties aan de f-gaten (klankgaten in de vorm van een kleine f) die onzichtbaar waren voor het blote oog. De man hoopt nu de violen van Stradivari te onderzoeken om zijn theorie te bevestigen.
