Laat ik beginnen te zeggen dat ik een heerlijke vacantie heb gehad. Bij deze het verslag voor zover het voor jullie relevant kan zijn. (Ik ga ervanuit dat mededelingen over het weer en de camping niet door iedereen even interessant gevonden zullen worden)
Cremona is een mooi stadje met een wonderlijke varieteit aan vioolbouw-werkplaatsjes. De een heel klein en rommelig, de ander met een hoog koperen-deurknoppen-gehalte.
Het museum heeft prachtige exemplaren, maar heeft toch wel erg weinig. Ik had een groter museum verwacht. Niet die paar zaaltjes achteraf in een stedelijk museum voor schone kunsten.
Het viel me ook tegen hoe pover en inconsequent de informatievoorziening was. Nergens Engels, soms alleen een naam, soms ook een jaartal, maar nergens achtergrondinformatie die de kijker kan helpen om meer te zien en te begrijpen. Ook het personeel heb ik niet kunnen betrappen op kennis van zowel de vioolbouw als de Engelse taal.
Verder te kort aanwezig geweest om succes te hebben bij het zoeken naar een bouwer die al eens een piccolo-cello gebouwd heeft.
Mittenwald is een koddig stadje met een hoog openluchtmuseum-gehalte. Lederhosen en deerndljurken, en zoetsappige veel te krullerige muurschilderingen bepalen het straatbeeld.
Maar het museum is mooi. goed ingericht en geschikt voor zowel de leek als degene met iets meer kennis. Het meisje achter de kassa wist van de hoed en de rand.
Het is wel heel erg een soort etalage van de vioolbouwschool, die nadrukkelijk aanwezig is met wervingsfilmpjes. Ze wekken de indruk een heel schools regime te hanteren met de grondigheid die zo spreekwoordelijk is voor de Duitsers. Niet echt geschikt dus voor de volwassen leerling.
Jammer is wel dat het blijkbaar toch heel lastig is voor zo`n museum om een redelijk volledig overzicht van de historie en ontwikkeling van het strijkinstrument te geven.
Verder vond ik het lastig van beide musea dat ze cello`s zo nu en dan artistiekerig en met een etaleurshouding schuin en half achter elkaar verscholen presenteerden. Je staat soms in de gekste houdingen om dat te zien wat je zien wil.
Een opmerking over VSO`s. Ik heb ze gezien van amandelkoek, liquerflessen en als bedeltjes, broches en dergelijke. Maar wat een armoe!
Wat ik niet gezien heb zijn: tassen, mutsen, vestjes, hoeden. Koekjes, ijsjes, broden, pizza`s. Brillen, doosjes, asbakken, aanstekers, onderzetters. Van hout, steen, aluminium, glas, plastic, textiel. Als tupperware doosje, pistoolholster, penetui, schoenendoos enzovoorts.
Kom andernemers aller lande sla je slag! Hier ligt een gat in de markt zo groot als een bomkrater!
Maar nu weer serieus en on-topic. Ik ben bij Kreuzer in Mittenwald hout gaan kopen. Een paar uur lang hout zitten af- en opstapelen. Kijken, kloppen. Verschillende kwaliteiten met elkaar vergeleken. En vervolgens het mooiste wat ik kon vinden in de goedkopere prijsklasse gekocht. De prijs viel me heel erg mee. Het is dan ook een bedrijf waarbij de overhead nou niet zit in een gelikt pand op een A-locatie. Maar wat een feest! Zoveel mooi hout in zo`n prachtige omgeving.
Alleen loopt er een onopgevoede kefkeuter rond die me tot twee keer toe een piepende hartklep bezorgde.
