Tobias †
|♫♫|♫
Ik sprak laatst een vrouwelijke violist van midden vijftig, na wat heen en weer gepraat vroeg ik haar of ze haar Viool wel een zou willen opleuken, ze trok haar wenkbrauwen op en keek me aan of ik haar een oneerbaar voorstel deed.
Nou zei ik haastig, gewoon een apart kinstukje of staartstuk met een bloemetje of vlindertje er op, en een paar mooie bijpassende stemsleutels.
Ik strijk niet in een rondreizend circus zei ze wat zuur, die Viool en ze tikte met haar wijsvinger op de vioolkoffer die naast haar stond, is me al versierd genoeg met al die krullen.
Ik had duidelijk niet in de roos geschoten met mijn opmerking, ja zeg nou zelf en weer tikte ze met haar vinger op de koffer waar haar Viool in zat, van mij hoeven die rare hoeken ook niet of zo'n slakkenhuis bij de stemschroeven, de Viool had van mij gewoon rechthoekig mogen zijn.
Een rechthoekige Viool mijmerde ik later, zou die net zo goed klinken als het huidige model, hij zou natuurlijk wel beter passen in de fantasieloze wereld waarin we nu leven, alles is tegenwoordig rechttoe-rechtaan alles moet functioneel zijn, en de vioolbouwers zouden het natuurlijk ook een stuk gemakkelijker krijgen met het bouwen van zo'n instrument, tenminste als ze dan niet vierkant en al uit de machine zouden rollen.
En opeens bedacht ik me dat de vioolkoffer reeds is geëvolueerd en vierkant is geworden, waar zijn de mooie sierlijke koffers van vroeger gebleven, die staan op het punt voorgoed te verdwijnen, en ik begreep dat dit het begin was en dat de Viool spoedig zou volgen en ook vierkant gaat worden in een vierkante wereld en iedereen zal er dan vierkant achter staan.
Nou zei ik haastig, gewoon een apart kinstukje of staartstuk met een bloemetje of vlindertje er op, en een paar mooie bijpassende stemsleutels.
Ik strijk niet in een rondreizend circus zei ze wat zuur, die Viool en ze tikte met haar wijsvinger op de vioolkoffer die naast haar stond, is me al versierd genoeg met al die krullen.
Ik had duidelijk niet in de roos geschoten met mijn opmerking, ja zeg nou zelf en weer tikte ze met haar vinger op de koffer waar haar Viool in zat, van mij hoeven die rare hoeken ook niet of zo'n slakkenhuis bij de stemschroeven, de Viool had van mij gewoon rechthoekig mogen zijn.
Een rechthoekige Viool mijmerde ik later, zou die net zo goed klinken als het huidige model, hij zou natuurlijk wel beter passen in de fantasieloze wereld waarin we nu leven, alles is tegenwoordig rechttoe-rechtaan alles moet functioneel zijn, en de vioolbouwers zouden het natuurlijk ook een stuk gemakkelijker krijgen met het bouwen van zo'n instrument, tenminste als ze dan niet vierkant en al uit de machine zouden rollen.
En opeens bedacht ik me dat de vioolkoffer reeds is geëvolueerd en vierkant is geworden, waar zijn de mooie sierlijke koffers van vroeger gebleven, die staan op het punt voorgoed te verdwijnen, en ik begreep dat dit het begin was en dat de Viool spoedig zou volgen en ook vierkant gaat worden in een vierkante wereld en iedereen zal er dan vierkant achter staan.
Laatst bewerkt:
!
