Kwaliteits criteria voor een goede strijkstok.
Tja, een vraag die nooit 1,2,3, beantwoord kan worden, natuurlijk is het in dit topick meerdere keren beantwoord en is er ook behoorlijk over studeren geschreven/gebabbeld.
Een paar maanden geleden (november/december 2004) werd het mij duidelijk dat de haren op mijn strijkstok zo goed als overleden waren en er een enorme kaalslag had plaatsgevonden.
Wat doe je dan als Hagenees…
Je weet dat Kees van Hemert (bowmaker.nl) op de Lange Beestenmarkt zit en maakt een afspraak.
Vrijdag ochtend is het zover, eerst de boodschappen doen en dan, in spanning naar Kees.
Eenmaal op de Lange Beestenmarkt aangekomen parkeer ik de auto en ga opzoek naar nummer 60. Kees zit midden in een verbouwing, maar gaat door.
Ik bel aan op nr. 60 van de LBM (Lange Beesten Markt) en Kees meld dat ik naar het hek aan de linkerkant moet komen, hij wacht daar op me.
Nou had ik al meerdere keren de site van Kees bezocht en had inmiddels wel gemerkt dat Kees niet zomaar iemand is die een strijkstokje maakt.
Kijk zelf maar eens op de site van Kees, al snel realiseer je je dat je te maken hebt met een vakman, een perfectionist.
Maar goed, mijn stokje mocht wel eens opnieuw behaard worden, en dan vraag je advies aan een vakman, in dit geval dus Kees van Hemert.
Aan het hekwerk wacht Kees mij op. Met een vriendelijke zwaai opent hij de deur in het hekwerk en met een vriendelijke lach steekt hij als eerste zijn hand uit. Het ijs is gebroken en we wandelen al pratend (amateur en professional) naar zijn atelier.
Kees is de rust zelve, eerst zijn jong hond naar binnen, kijkuit voor de opstap en dan verder. Eenmaal binnen valt mij de mond open (op zijn Haags valt je de bek open).
Eenmaal binnen bij Kees voel ik me thuis, ondanks dat Kees voor grote violisten werkt, stokjes behaard, hersteld en bouwt. Kees is gewoon Kees.
Mijn vioolkist gaat open en vol trots toon ik mijn viool (de Rugerri) en mijn strijkstok.
Zonder mij maar dan ook een keer te kwetsen of zo geeft kees te kennen dat het niet de moeite waard is om mijn stok te laten beharen.
Een te goedkope stok die het eigelijk niet waard is.
Maar Kees is niet moeilijk en begrijpt waar een beginnend violist mee worstelt… kennis.
Die ochtend krijg ik de ene na de andere strijkstok in mijn handen, van modern tot barok, van goeie koop tot heel duur.
Een goede (2e, 3e, 4e of 5e, hands) strijkstok is niet en kan niet goedkoop zijn, je bouwt nu eenmaal geen goede stok in een paar uur van een ongeschikte hout soort.
Tja, daar sta je dan met je stokje, jouw stokje.
Geheel belangeloos krijg je de ene (pracht) stok na de andere in je handen.
Moet je eens voelen hoe deze zich strekt en hoe mooi de balans van deze stok is en kijk eens en voel eens hoe licht en makkelijk deze stok…
Ja, je staat daar als amateur, beginnend violist (en je weer niet of het ooit iets zal worden) en je wordt als een concertmeester behandeld, als Perlman, Menuhin, van Zweden, Claire Huyds, Theo Olof. Daar sta je dan, Jan L*L, en wordt als een koning behandeld.
Veel, heel veel heb ik die middag mogen leren over de strijkstok, met stokken in handen staan die ik nooit zal kunnen betalen. Maar sparen voor een mooie (lees goede) pernambuck stok, daar ben ik wel aan begonnen.
Mijn oude stok was de moeite niet waard,en dan.
Zoeken, zoeken en kijken naar een alternatief. Een alternatief, de carbonstok, heel modern, zeker als je een c.a. 200 jaar oude viool hebt.
Inmiddels ben ik de trotse eigenaar van een carbonstok van Carbondix ***, gekocht bij ons aller Bert Boon.
De stok is scherp, vlijmscherp, daar waar de oude stok sommige dingen met de mantel der liefde weg lied, verdoezelde, bedekte. Is de nieuwe moderne carbon stok scherp, haar scherp, ze laat iedere fout (daar heb ik er nog al wat van) heel mooi horen, zonder schaamte.
Zonder pardon laat ze door haar scherpte iedere fout in intonatie iedere minimale misgreep gewoon horen, heel duidelijk, zonder gêne.
Verder heeft de stok een veel betere balans, meer grip (natuurlijke druk) op de snaar en spreekt heel goed aan. Natuurlijk speelt het nieuwe haar een heel grote rol.
Tja, dan heb je een nieuwe moderne carbon stok die bijna zo aan voelt als een Pernambuck stok van c.a. 200 a 400 euro.
Voorlopig zou een echt goede pernambuck stok voor mij als een vlag op een ...schuit zijn, en gewoonweg zonde, maar ben echt in mijn nopjes met de nieuwe carbon stok.
Voor de gevorderde speler misschien een optie als tweede stok, voor mij voorlopig eerste keus.
Groetje van Remi
(Dit bericht is door remi bijgewerkt op 27/01/2005 om 22:15 uur)
) 
