Elsie S
♪
@Hopf / Ronald,
Een interessant betoog, zoals Marcelita ook al aangeeft.
De redenen die je noemt voor een violist om geen solist te worden, snijden hout. Ik zou er nog eentje aan toe willen voegen (je gaf zelf al aan dat je niet volledig bent met de opsomming
) Die sluit een beetje aan bij het fenomeen nervositeit, namelijk de druk van het solistendom. Steeds weer op hoog niveau presteren, in het middelpunt van de belangstelling staan, samenwerken met eigenzinnige dirigenten die ook hun stempel willen drukken op een uitvoering, opboksen tegen de hoge verwachtingen van kritische luisteraars zoals Hopf 
.
Om goed met die druk om te kunnen gaan vergt ook een bepaald talent.
Wat betreft de rol van de dirigent: het siert Van Beinum dat hij alle verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het orkest bij zichzelf legt, maar ik vind dat niet helemaal terecht. Als een dirigent constateert dat er orkestleden zijn die er met de pet naar gooien (musici, het zijn net mensen), die vooral op routine draaien of die simpelweg tekortschieten om het gewenste niveau te behalen, mag (moet?) de dirigent dat aan de orde stellen. Als het even kan niet op een tirannieke manier natuurlijk, maar hij mag wel zijn autoriteit laten gelden.
Pfff, 200 uitvoeringen van het Beethoven concert
Dat klinkt inderdaad als een zware verslaving. Ben wel benieuwd welke vijf er overgebleven zijn.
Ik ben persoonlijk meer een muziekliefhebber dan een -kenner/verzamelaar. Die concerten van Goldmark en Conus ken ik bijvoorbeeld niet. Nog genoeg te ontdekken, zo blijkt maar weer!
Een interessant betoog, zoals Marcelita ook al aangeeft.
De redenen die je noemt voor een violist om geen solist te worden, snijden hout. Ik zou er nog eentje aan toe willen voegen (je gaf zelf al aan dat je niet volledig bent met de opsomming
) Die sluit een beetje aan bij het fenomeen nervositeit, namelijk de druk van het solistendom. Steeds weer op hoog niveau presteren, in het middelpunt van de belangstelling staan, samenwerken met eigenzinnige dirigenten die ook hun stempel willen drukken op een uitvoering, opboksen tegen de hoge verwachtingen van kritische luisteraars zoals Hopf .Om goed met die druk om te kunnen gaan vergt ook een bepaald talent.
Wat betreft de rol van de dirigent: het siert Van Beinum dat hij alle verantwoordelijkheid voor de kwaliteit van het orkest bij zichzelf legt, maar ik vind dat niet helemaal terecht. Als een dirigent constateert dat er orkestleden zijn die er met de pet naar gooien (musici, het zijn net mensen), die vooral op routine draaien of die simpelweg tekortschieten om het gewenste niveau te behalen, mag (moet?) de dirigent dat aan de orde stellen. Als het even kan niet op een tirannieke manier natuurlijk, maar hij mag wel zijn autoriteit laten gelden.
Pfff, 200 uitvoeringen van het Beethoven concert
Dat klinkt inderdaad als een zware verslaving. Ben wel benieuwd welke vijf er overgebleven zijn.Ik ben persoonlijk meer een muziekliefhebber dan een -kenner/verzamelaar. Die concerten van Goldmark en Conus ken ik bijvoorbeeld niet. Nog genoeg te ontdekken, zo blijkt maar weer!
