Ferrie zei:
Zou je mogen stellen dat de gemiddelde vioolleraar onvoldoende aandacht schenkt aan lichaamsbouw t.o.v. het instrument of misschien meer nog: daar onvoldoende voor is opgeleid? Als ik lees bij "Violonist in Balance" dat mensen het stadium van Conservatorium student bereiken met letterlijk veel pijn (en moeite) dan is een waarschuwing toch wel op zijn plaats, niet?
Als je tennisles neemt, dan wordt er goed gelet op het materiaal en hoe dat interacteert met de speler. Dan kan je ook zeggen van golflessen. Ook op het gebied van hardlopen is een grote kennis van het op maat maken van loopschoenen (zoals inlegzooltjes bij ongelijk lange benen). In de wielersport worden de racefietsen voor amateurs en professionals op maat gemaakt.
In het ideale geval zou een vioolleraar ook kennis moeten hebben van het op maat maken van de aanpassing van de viool aan de leerling. Of die kennis standaard aanwezig is, dat weet ik niet.
Ik denk dat ouders een belangrijke rol hebben hierin. Ze zouden de leraar moeten vragen of deze kennis heeft van deze materie en niet maar klakkeloos aannemen, dat deze het wel weet. Tenslotte kunnen er voor hun kind onaangename zaken als blessures uit voortkomen.
Ferrie zei:
Van een viooldocent hoorde ik eens dat een van zijn leerlingen, een wat oudere (beginnende) leerling letterlijk bij de fysiotherapeut terecht is gekomen en moest stoppen met spelen. Ook al zijn jonge kinderen wat meer kneedbaar, het is toch belangrijk om zo vroeg mogelijk te beginnen aan gezond meegroeien met je instrument.
Ook bij deze blessures geldt dat voorkomen beter is dan genezen. Als een kind eenmaal een blessure heeft, dan ben je al te laat. En blessures zijn te voorkomen. Hiervoor is bij amateurs echter nog nauwelijks aandacht. Op conservatoria (zie
Violinist in Balance) en bij professionele orkesten is voor preventie gelukkig veel aandacht. Professionele orkesten hebben Arbo diensten, die hier zeer alert zijn en maken gebruik van gespecialiseerde fysiotherapeuten en medici.
Ferrie zei:
Van het instrument waar ik het meest over kan meepraten (de piano) zijn, voor zover ik weet, weinig problemen bekend. Hoe zit dat met (alt)violisten? Zijn er eigenlijk statistieken bekend van hoe vaak het voorkomt dat mensen noodgedwongen bij een fysiotherapeut terecht komen?
Volgens onderzoek heeft 70% van de professionele muzikanten en vocalisten in Nederland te maken met lichamelijke klachten gerelateerd aan het musiceren. Bij amateurs is dit cijfer niet veel lager.
Wat instrumenten betreft is de harp het meest problematisch. Hierna volgen gitaar, viool, contrabas en piano. De klachten ontstaan veelal doordat de speler een niet natuurlijke houding inneemt en dit leidt tot (soms een waslijst aan) klachten als ontstekingen in pezen, spieren in vingers, nek en rug en spieren in schouders en armen, ellebogen en polsen. Blessures lopen van frozen shoulders, gescheurde pezen en doorgespeelde vingertoppen (bij bassisten) tot pijntjes. Ook hoofdpijn kan een gevolg en daarmee een klacht zijn.
Het is met musici niet veel anders dan met andere groepen. Men zoekt veelal te laat hulp en men gebruikt liever medicatie dan te zoeken naar een structurele oplossing.
De amateur musicus neemt zijn klacht vaak alsof het erbij hoort. Bij professionals is vaak de angst aanwezig voor het veliezen van hun baan.
Dit gaat allemaal onder het motto 'wie muziek maakt, moet pijn lijden'.
